Lidwoord

Wonderen van lichamelijke transformatie, of hoe St. Franciscus de stigmata ontving

Wonderen van lichamelijke transformatie, of hoe St. Franciscus de stigmata ontving


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Wonderen van lichamelijke transformatie, of hoe St. Franciscus de stigmata ontving

Door Arnold I. Davidson

Kritisch onderzoek, Vol. 35 (2009)

Inleiding: Geen enkele korte bespreking van stigmata kan hopen rekening te houden met de vele en soms tegenstrijdige dimensies van dit historisch dateerbare en relatief recente religieuze fenomeen. Een geschiktere titel was misschien 'Miracle, Mysticism, Malady: The Iconography and Philosophy of Stigmata'. Een grondige bespreking van stigmata zou ze moeten beschouwen in de context van de geschiedenis van het wonderbaarlijke, de geschiedenis van de mystiek en de geschiedenis van psychiatrische verklaringen van stigmata. In dit essay zal ik me echter bijna uitsluitend concentreren op interpretaties van de stigmata als wonderbaarlijk, om redenen waarvan ik hoop dat ze snel duidelijk zullen worden. Verder zal ik mijn discussie beperken tot de stigmatisering van St. Franciscus, een beperking waarvan het motief duidelijk zal worden naarmate ik mijn betoog verder ontwikkel. Ik zou willen beginnen met een paar korte opmerkingen over standpunten die ik hier niet zal bespreken.

Vanuit het perspectief van de geschiedenis van de mystiek vertegenwoordigen Franciscus 'stigmata het begin van een nieuwe vorm van mystiek, waarin mystieke ervaring niet langer louter spiritueel is, maar gepaard gaat met verschijnselen en transformaties die fysiek zijn. Stigmata, levitatie, bilocatie, vasten en transverberatie zijn fysieke gebeurtenissen die in verband werden gebracht met mystieke ervaring. Deze verschijnselen staan ​​in contrast met oudere vormen van mystiek die niet in het lichaam tot uitdrukking komen. Sint-Bernardus van Clairvaux verwijst bijvoorbeeld in Preek 74 over het Hooglied naar deze oudere vorm wanneer hij schrijft:

Dus toen de Bruidegom, het Woord, tot mij kwam, maakte hij zijn komst nooit bekend door enige tekenen, niet door zicht, niet door geluid, niet door aanraking. In de vernieuwing en het opnieuw creëren van de geest van mijn geest, dat is van mijn diepste wezen, heb ik de voortreffelijkheid van zijn glorieuze schoonheid waargenomen.

Zoals veel historici hebben beweerd, moet de introductie van deze nieuwe vorm van mystiek verband houden met een veranderde houding en een nieuwe toewijding aan de menselijkheid van Christus, zijn incarnatie, zijn passie en, meer in het algemeen, het lichamelijke bestaan ​​dat hem als mens kenmerkt. We moeten echter vermijden dit nieuwe soort mystieke ervaring te interpreteren als simpelweg het gevolg van een nieuwe theoretische uitwerking over de mensheid van Christus, omdat het een andere manier van leven en ervaren van de menselijkheid van Christus weerspiegelt; het is een ervaring die theoretische grondslagen heeft, maar die er niet toe herleid kan worden. Zoals Pierre Hadot heeft betoogd, is het noodzakelijk om onderscheid te maken tussen het rationele theologische discours over het transcendente en de spirituele ervaring van het transcendente. Mystieke extase moet niet worden verward met theologische argumentatie en discours; de methoden en procedures van de filosofie en theologie stonden traditioneel in dienst van een nieuwe manier van leven die een transformatie van iemands wezen vereiste.


Bekijk de video: Halloween en Allerheiligen uitgelegd met LEGO (Juni- 2022).