Lidwoord

Parameters van tolerantie tijdens de tweede beeldenstorm, met speciale aandacht voor de brieven van Theodorus de stoudiet

Parameters van tolerantie tijdens de tweede beeldenstorm, met speciale aandacht voor de brieven van Theodorus de stoudiet


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Parameters van tolerantie tijdens de tweede beeldenstorm, met speciale aandacht voor de brieven van Theodorus de stoudiet

Door D.R. Turner

Verdraagzaamheid en onderdrukking in de middeleeuwen (2002)

Inleiding: De Oost-Romeinse controverse over de plaats van religieuze afbeeldingen vormt een belangrijk hoofdstuk in het verhaal van hoe noties van religieuze orthodoxie en politieke legitimiteit uiteindelijk onherroepelijk verenigd werden in de persoon van de keizer. Bij het veiligstellen van de eenheid van het rijk en de conformiteit van zijn burgers, probeerden zowel de beeldenstormers als de iconofielen te definiëren wat de eigenaardigheid van het rijk kan worden genoemd in een veranderende wereld, waar de Arabieren en daarna de Franken onzin hadden gemaakt over Constantinopel's aanspraken op universele Romeinse geopolitiek. hegemonie. Politieke legitimiteit kon nu alleen een beroep doen op de God die ook religieuze uniformiteit eiste.

Hieronder wil ik kort toelichten hoe tegenstrijdige noties van conformiteit zich manifesteerden tijdens een specifieke periode van de iconoclastische controverse: de eerste tien jaar of zo van de tweede iconoclasme, dat is van ongeveer 815 en het herstel van iconoclasme, tot 826 en de dood van de iconofiele kampioen en monastieke leider, Theodore the Stoudite 1. Deze periode biedt een interessante casestudy over hoe en waarom individuen zichzelf plaatsten of werden geplaatst in de categorieën ‘iconaanbidders’ of ‘iconoclast’, van vervolgden en vervolgers. De brieven van Theodore de Stoudiet bieden waardevolle inzichten in hoe Theodore's kring van monniken, geestelijken en lekenmannen en -vrouwen beeldenstorm zag, en hoe individuen probeerden om te gaan met de druk om zich aan het beeldenstorm te conformeren. Het wordt duidelijk dat de beeldenstormers weinig belangstelling hadden voor de icoonvraag op zich. Religieuze, en dus politieke, conformiteit was wat ze probeerden te beschermen tegen de burgers van het rijk. Die overeenstemming over een religieuze kwestie (d.w.z. het icoon) kon nu worden geïnterpreteerd als een politieke verplichting (d.w.z. loyaliteit aan de keizer) onderstreept dat keizer en kerk als hand en hand moesten passen als de harmonie of symfonie van de staat behouden moest blijven. De controverse over iconen ging eigenlijk over het vaststellen welke van deze partners de bepalende hand zouden spelen voor de accommoderende handschoen.


Bekijk de video: Canto Ostinato live in Veldhoven 2012 by Piano Ensemble (Mei 2022).